Szanowni Państwo,

Pragniemy poinformować o procesach związanych z kredytami hipotecznymi udzielonymi w walucie EURO. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2024 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny przychylił się do naszego wniosku o zabezpieczenie roszczenie klientów Kancelarii o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu hipotecznego zawartej z mBank spółką akcyjną z siedzibą w Warszawie, poprzez unormowanie praw i obowiązków stron polegające na wstrzymaniu obowiązku dokonywania przez stronę powodową spłat rat kredytu w wysokości i terminach określonych w umowie, w okresie od dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

Sąd podzielił stanowisko Kancelarii, że brak udzielenia zabezpieczenia roszczenia niepieniężnego o ustalenie prowadzić będzie do sytuacji, w której strona powodowa – przez cały okres trwania postępowania w sprawie – będzie zobligowana do regulowania zobowiązania, którego wysokość jest i będzie w dalszym ciągu ustalana przez Bank przy użyciu mechanizmów, które obecnie powszechnie przyjmowane są za abuzywne, również w orzecznictwie tutejszego sądu, a zatem bezskuteczne ex lege i ex tunc względem kredytobiorców występujących w charakterze konsumentów. Wzrost kursu euro w sposób bezpośredni przekłada się na wysokość zobowiązania kredytobiorców, ustalonego w oparciu o abuzywne mechanizmy waloryzacyjne. To prowadzi zaś do wniosku, że strona powodowa przymuszana jest obecnie do zapłaty raty w wysokości drastycznie wyższej niż byłaby w przypadku wykonywania umowy w kształcie bez abuzywnych mechanizmów waloryzacyjnych. Sąd dodatkowo podkreślił, że kwestionowana umowa nie przewiduje górnego limitu odpowiedzialności strony powodowej.

Nie ulega wątpliwości, że uregulowanie stosunków między stronami na czas trwania procesu polegające na wstrzymaniu obowiązku spłaty rat, które z racji nieważności umowy nie są̨ należne, pozwoli na uniknięcie kolejnego procesu o ich zwrot. Taki proces należałoby traktować jako utrudnienie realizacji celu rozpoczętego już postępowania, którym jest definitywne rozstrzygnięcie sporu między stronami. Skutecznością powództwa o ustalenie objęte jest także niepogłębianie stanu bezpodstawnego wzbogacenia banku, a więc wyeliminowanie konieczności rozszerzania powództwa albo wytaczania kolejnych.

Serdecznie gratulujemy naszym Klientom.

Postanowieniem z dnia 17 października 2023 r. Sąd Najwyższy w sprawie o sygn. akt I CSK 516/23 odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądził od pozwanego Banku na rzecz Klientów Kancelarii koszty postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy przyjął, że podniesione przez skarżącego kwestie w ramach istnienia w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeby wykładni przepisów prawa koncentrują się wokół problemu dotyczącego abuzywności postanowień umowy i skutków tej abuzywności. Sąd podkreślił, że problemy te były w ostatnim czasie przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego, zgodnie z którymi nie budzi wątpliwości, że postanowienia umowy określające zarówno zasady przeliczenia kwoty udzielonego kredytu na złotówki przy wypłacie kredytu, jak i spłacanych rat na walutę obcą, pozwalające bankowi swobodnie kształtować kurs waluty obcej mają charakter niedozwolonych postanowień umownych oraz, że niedozwolone postanowienie umowne (art. 385¹ § 1 k.c.) jest od początku, z mocy samego prawa, dotknięte bezskutecznością na korzyść konsumenta, natomiast stwierdzenie niedozwolonego charakteru postanowienia w umowie kredytu może uzasadniać uznanie umowy za nieważną.

Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia wskazał również na orzecznictwo TSUE w którym wyjaśniono, że wymóg wyrażenia warunku umownego prostym i zrozumiałym językiem nakazuje, by umowa przedstawiała w sposób przejrzysty konkretne działanie mechanizmu, do którego odnosi się ów warunek, a także, w zależności od przypadku, związek miedzy tym mechanizmem a mechanizmem przewidzianym w innych warunkach, tak by konsument był w stanie oszacować, w oparciu o jednoznaczne i zrozumiałe kryteria, wypływające dla niego z tej umowy konsekwencje ekonomiczne. Przesłankami stwierdzenia abuzywności klauzuli umownej są: brak indywidualnego uzgodnienia postanowienia umownego, jego sprzeczność z dobrymi obyczajami, rażące naruszenie interesów konsumenta. Zdaniem Sądu Najwyższego w świetle orzecznictwa TSUE, w razie stwierdzenia abuzywności klauzuli ryzyka walutowego utrzymanie umowy nie wydaje się możliwe z prawnego punktu widzenia, co dotyczy także klauzul przeliczeniowych przewidujących spread walutowy. W konsekwencji art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 nie stoi na przeszkodzie temu, aby sąd krajowy, po stwierdzeniu nieuczciwego charakteru niektórych warunków umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej i oprocentowanego według stopy procentowej bezpośrednio powiązanej ze stopą międzybankową danej waluty, przyjął, zgodnie z prawem krajowym, że ta umowa nie może nadal obowiązywać bez takich warunków z tego powodu, iż ich usunięcie spowodowałoby zmianę charakteru głównego przedmiotu umowy.

Podsumowując Sąd Najwyższy podkreślił, że kwestie dotyczące skutków upadku klauzuli zostały już wyczerpująco wyjaśnione w orzecznictwie SN i TSUE i obecnie nie wymagają dalszej analizy.

Co znaczące w niniejszej sprawie skarżący domagał się stwierdzenia nieważności postępowania przed Sądem drugiej instancji ze względu na rozpoznanie sprawy w składzie 1 sędziego, a nie 3 sędziów zawodowych na podstawie art. 15zzs¹ ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm.).

Sąd Najwyższy uznał, że ochrona dobra i interesów obywateli, jako najwyższa wartość konstytucyjna (art. 1 Konstytucji RP), a także powaga władzy sądowniczej i jej znaczenie w działalności państwa, nakazuje znieść wsteczne skutki wykładni, która legła u podłoża uchwały Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2023 r., III PZP 6/22.

Zgodnie z tym stanowiskiem przyjęta w przedmiotowej uchwale wykładnia wiąże co do oceny środków zaskarżenia wnoszonych od orzeczeń wydanych po podjęciu uchwały, tj. wydawane od 27 kwietnia 2023 r., zgodnie z ogólną zasadą obliczania biegu terminów (art. 111 § 2 k.c.).

Oznacza to, że zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 23 września 2022 r., nie mógł zostać uznany za wydany w warunkach nieważności postępowania w oparciu o stanowisko przytoczone ww. uchwale.

Szanowni Państwo, z radością informujemy, o kolejnych uzyskanych dla klientów kancelarii zabezpieczenia roszczeń w sporach sądowych przeciwko Bankom.

Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 13 lipca 2023r., sygn. akt I C 2315/23, udzielił zabezpieczenia roszczeniu Kredytobiorców przeciwko Santander Bank Polska Spółce Akcyjnej z siedzibą w Warszawie, dzięki któremu nasi Klienci nie muszą spłacać rat kredytu na czas trwania postępowania sądowego.

Również Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny udzielił takiego zabezpieczenia postanowieniem z dnia 10 lipca 2023r., sygn. akt I ACa 1212/23, wstrzymując konieczność spłaty rat kredytu do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

Naszym Klientom serdecznie gratulujemy!

Szanowni Państwo, miło nam poinformować, że Sąd Okręgowy w Szczecinie I Wydział Cywilny w sprawie o sygnaturze akt I C 3641/22 (SSO Joanna Kitłowska-Moroz) wyrokiem wydanym w dniu 12 lipca 2023 r. oddalił w całości powództwo Banku Powszechna Kasa Oszczędności S.A. z siedzibą w Warszawie o zapłatę tzw. wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z kapitału, obciążając bank w całości kosztami postępowania. 

Sprawa dotyczyła umowy kredytowej, która została już prawomocnie uznana za nieważną również przed Sądem Okręgowym w Szczecinie. Dodatkowo bank w trakcie postępowania cofnął ze zrzeczeniem się roszczenia, powództwo w zakresie żądania zapłaty kwoty kapitału z uwagi na fakt, iż miesiąc przed złożeniem pozwu, między stronami doszło do podpisania porozumienia i rozliczenia kredytu w całości z uwagi na prawomocne orzeczenie ustalające nieważność umowy. W tym zakresie sąd umorzył postępowanie.

W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że oddalił powództwo podzielając w całości argumentację zawartą przez Kancelarię w odpowiedzi na pozew. Sąd wskazał również, iż zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 czerwca 2023r., sygn. akt C-520/21bankowi nie należy się jakiekolwiek wynagrodzenie, a waloryzacja świadczeń, którą również powoływał bank, nie znajduje podstaw w świetle prawa krajowego. Wyrok jest nieprawomocny.

Serdecznie gratulujemy naszym Klientom.

Z radością informujemy, iż Klienci Kancelarii skutecznie uzyskują zabezpieczenia swoich roszczeń w sporach sądowych przeciwko bankom. Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny dotychczas w każdej sprawie, w której wniosek o zabezpieczenie został złożony po 15 czerwca 2023 r., wydał korzystnedla kredytobiorców orzeczenia, które szczególnie cieszą ze względu na wcześniejsze trudności w uzyskaniu zabezpieczenia poprzez wstrzymanie koniecznośćci spłaty rat kredytu w tym Sądzie.

Tytułem przykładu Klienci Kancelarii, na mocy postanowienia z dnia 29 czerwca 2023 r., sygn. akt I ACa 607/23, uzyskali zabezpieczenie poprzez wstrzymanie płatności rat kredytu na czas postępowania sądowego przeciwko Santander Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie, w której to sprawie nie doszło do faktycznej spłaty kapitału przy uwzględnieniu płatności rat w CHF według kursu z dnia wymagalności rat.

Kolejnym sukcesem jest postanowienie o zawieszeniu obowiązku spłaty rat kredytu na rzecz Kredytobiorców występujących przeciwko Bankowi BPH S.A. z siedzibą w Gdańsku zgodnie z postanowieniem z dnia 29 czerwca 2023 r., sygn. akt I ACa 330/23.

Szanowni Państwo, z radością informujemy o efektach orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącego zabezpieczeń roszczeń kredytobiorców z dnia 15 czerwca 2023 r., sygn. akt C-287/22. Trybunał wskazał, iż sąd nie powinien oddalać wniosków o zabezpieczenie, ponieważ może to uczynić nieskutecznym ostateczne orzeczenie co do nieważności umowy. 

Sądy zgodnie z orzeczeniem TSUE chętniej udzielają zabezpieczeń – szczególnie cieszy Klientów Kancelarii, którzy takie zabezpieczenie uzyskali w Sądzie Okręgowym w Szczecinie, w którym dotychczas trudno było uzyskać postanowienie o zabezpieczeniu poprzez wstrzymanie konieczności spłat rat kredytu do czasu rozstrzygnięcia postępowania sądowego w kwestii nieważności umowy kredytowej.

Nasi Klienci, na mocy postanowienia z dnia 16 czerwca 2023r., sygn. akt I C 2038/23, nie muszą spłacać rat swojego kredytu na czas postępowania sądowego przeciwko Bankowi Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A. w Warszawie. 

Ostatnie orzeczenia TSUE dotyczące kredytów w CHF niezaprzeczalnie zadziałały na korzyść kredytobiorców, jednak wzmogły obawy banków ze względu na rosnącą liczbę pozytywnie rozpatrzonych wniosków o zawieszenie spłaty rat kredytów, również w Sądach, które tych postanowień zwykle nie udzielały.

Szanowni Państwo, z radością informujemy, że klienci kancelarii skutecznie uzyskują zabezpieczenia swoich roszczeń w sporach sądowych przeciwko Getin Noble Bank. Jednym z takich przypadków jest postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie XXVIII Wydział Cywilny z dnia 20 października 2022 r. wydane w sprawie o sygnaturze akt XXVIII C 16564/22, na postawie którego Sąd udzielił zabezpieczenia roszczenia naszych klientów o ustalenie nieważności kredytu hipotecznego poprzez wzajemne unormowanie praw i obowiązków stron polegające na wstrzymaniu obowiązku kredytobiorców dokonywania spłat rat kapitałowo – odsetkowych w wysokości i terminach wynikających z ww. umowy – od dnia wydania postanowienia do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie.

Po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Banku kredytobiorcy posiadający kredyt w CHF, w szczególności przy spłaconym już kapitale, obawiają się czy uda im się odzyskać nadpłacone środki od Banku po orzeczeniu przez sąd nieważności umowy.

Pomimo rozbieżności orzeczniczych pojawiąjących się nawet w tzw. wydziale frankowym, kancelaria w wielu sprawach z sukcesem takie zabezpieczenia uzyskuje dla swoich klientów.  Sędziowie powołują się bowiem, na przepis art. 135 ust. 1 ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne lub zabezpieczające skierowane do majątku podmiotu w restrukturyzacji wszczęte przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji podlega umorzeniu, natomiast zgodnie z ust. 4 wskazanego przepisu w czasie trwania przymusowej restrukturyzacji w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego i postępowania zabezpieczającego. Kancelaria nie zgadzając się z tym stanowiskiem wielokrotnie również składając zażalenia na postanowienia odrzucające ww. wniosek powołuje art. 70 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. z którego nie można wnioskować, aby ustawodawcy unijnemu zależało na zablokowaniu drogi do uzyskania i realizacji form zabezpieczenia, mających na celu de facto wstrzymanie realizacji świadczeń, które z dużą dozą prawdopodobieństwa okażą się nienależne.

Nie ulega wątpliwości, że najskuteczniejszym sposobem, aby uwolnić się od kredytu frankowego, jest pozwanie banku. Ta decyzja wymaga jednak odpowiednich środków, czasu oraz cierpliwości. Niestety pomimo pozwania banku o unieważnienie lub odfrankowienie zawartej umowy kredytowej, comiesięczne raty kredytu należy płacić, dopóki sąd nie uwzględni powództwa i dopóki wyrok nie stanie się prawomocny. Sądy jednak dopuszczają możliwość zawieszenia spłaty kredytu po pozwaniu banku, nawet w przypadku Getin Noble Bank. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Interes ten istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie.

Z wydanych rozstrzygnięć zadowoleni są oczywiście kredytobiorcy, natomiast banki mają poważne powody do obaw ze względu na rosnącą ilość pozytywnie rozpatrzonych wniosków o zabezpieczenie. Nasi klienci nie muszą zatem spłacać dalszych rat kredytu, aż do czasu uprawomocnienia się wyroku w ich sprawie.

W dniu 7 kwietnia 2022 roku uzyskaliśmy kolejny, prawomocny już wyrok, ustalający nieważność w tym przypadku dwóch umów kredytowych (Własny Kąt Hipoteczny oraz MIX) zawartych przez naszych Klientów z Powszechną Kasą Oszczędności Bankiem Polskim Spółką Akcyjną z siedzibą w Warszawie. Mianowicie Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny, sygn. akt I ACa 559/21 po rozpoznaniu apelacji pozwanego Banku od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie I Wydział Cywilny z dnia 14 czerwca 2021 r., sygn. akt I C 1364/20 oddalił apelację oraz zasądził od pozwanego Banku na rzecz naszych Klientów kwotę 8.100,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. 

Tytułem wstępu wskazać należy, że zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Szczecinie ustalił nieważność dwóch umów kredytowych zawartych przez naszych Klientów z Powszechną Kasą Oszczędności Bankiem Polskim Spółką Akcyjną z siedzibą w Warszawie oraz zasądził na ich rzecz kwotę o łącznej wartości blisko 88.236,00 zł tytułem świadczenia nienależnego wobec faktu nadpłacenia przez Powodów kapitału kredytów. Ponadto Sąd zasądził od Pozwanego Banku na rzecz Powodów kwotę 11.834,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Apelację od powyższego wyroku wywiódł pozwany Bank, zaskarżając go w zakresie uwzględnienia powództwa oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, zarzucając szereg uchybień natury materialnej i procesowej. 

Podkreślenia wymaga, że postępowanie przed Sądem II Instancji trwało 8 miesięcy. Apelacja pozwanego Banku wpłynęła bowiem do Sądu Apelacyjnego w dniu 9 sierpnia 2021, zaś w dniu 7 kwietnia 2022 roku zapadł wyrok w niniejszej sprawie. Po doręczaniu odpisu rzeczonego środka zaskarżenia złożyliśmy odpowiedź na apelację, celem merytorycznego, kompleksowego ustosunkowania się do podniesionych w apelacji zarzutów, wniosków oraz twierdzeń. Wskazaliśmy, iż Sąd I Instancji właściwie ustalił stan faktyczny, przeprowadził postępowanie dowodowe, z czego wywiódł logiczne konkluzje oraz prawidłowo zastosował przepisy prawa, w konsekwencji wydany przez Sąd I Instancji wyrok odpowiada prawu. Sąd Apelacyjny w całości podzielił prezentowaną przez Kancelarię oraz przez Sąd I instancji argumentację. Sąd II Instancji uznał bowiem apelację w całości za nieuzasadnioną. 

W ustnych motywach rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności Sąd Apelacyjny podkreślił, iż eksponowany przez Bank zarzut braku statusu konsumenta po stronie naszych Klientów, należało uznać za bezzasadny. Bank w przedmiotowym postępowaniu powoływał się na dokumentację wygenerowaną na etapie udzielania kredytu, która miała zdaniem Banku wskazywać na zawarcie umowy kredytowej również na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Sąd jednoznacznie wskazał, że wnioski kredytowe generowane przez Bank zawierały opcję kredytu na cele biznesowe (tak przy umowie Własny Kąt Hipoteczny jak i przy umowie MIX), jednak przy zawarciu obu umów nie było wątpliwości, iż z tej opcji nie skorzystano i sam Bank zakwalifikował klientów jako konsumentów, a umowy zostały zawarte na cele mieszkaniowe. Sąd odniósł się również do specyfiki prowadzonej przez naszych Klientów działalności gospodarczej, podkreślając, że Kredytobiorca może zarejestrować siedzibą prowadzonej działalności w miejscu zamieszkania, co nie powoduje jej faktycznego wykonywania w kredytowanej nieruchomości. Sąd dodatkowo oparł się w tym zakresie na zeznaniach Powodów, którzy wskazali na dalszą rozbudowę domu z uwagi na powiększenie się rodziny. Powyższe elementy zdaniem Sądu jednoznacznie potwierdziły status konsumenta po stronie powodowej.

Co znaczące Sąd Apelacyjny w Szczecinie nie uwzględnił podniesionego przez Pozwanego zarzutu zatrzymania co do kwoty wypłaconego kredytu złożonego przez pozwany Bank z uwagi na jego całkowitą bezzasadność, wskazując na inny cel instytucji zarzutu zatrzymania. Sąd Apelacyjny podkreślił, że w realiach niniejszej sprawy Powodowie nadpłacili oba kredyty ponad wypłacony kapitał, w związku z czym po stronie powodowej saldo jest wyższe niż kwota uzyskanego kapitału. W związku z czym Sąd uznał, że powoływanie się przez Bank na zatrzymanie z powodu innej abstrakcyjnej kwoty niż kwota udzielonego kapitału stanowi nadużycie prawa i nie znalazło aprobaty sądu II instancji.

Tytułem zakończenia wskazać należy, iż nasz Klient w niedługim czasie ostatecznie zamknie za sobą trwający przeszło trzynaście lat rozdział życia, zapoczątkowany w dniu zawarcia spornych umów kredytowych. Ostatni krok w tym kierunku stanowić będzie złożenie wniosku o wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej, co możliwe będzie po uzyskaniu odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności. Wskazać bowiem należy, że zabezpieczenie kredytu stanowiła hipoteka ustanowiona na kredytowanej nieruchomości. Co istotne, zgodnie z treścią uchwały wydanej przez Sąd Najwyższy w sprawie o sygn. akt III CZP 28/21 w dnia 8 września 2021 roku, prawomocny wyrok ustalający nieważność umowy stanowi samodzielną podstawę do wykreślenia hipoteki z księgi wieczystej. W zaistniałym stanie rzeczy Banki nie mogą już poprzez odmowę wydania listu mazalnego w sposób nieuzasadniony odwlekać wykreślenia hipoteki.